به هوا نیازمندم

به هوا نیازمندم...

انگار این روزا زمین سرما خورده .سرفه های ممتددش نشانه یک بیماری است. بیماری ویروسی که وطنم را گرفته. هر روز سرفه،هرروز لرزش تن رنجورش وحاصلش قربانی شدن عزیزانمان .یه روز کرمانشاه،یه روز اردبیل وروزی دیگر شهری دیگر.خدا کنه زودی خوب شود حال وطنم.حال سرماخوردگی تن رنجورش به هوا نیازمندم...

زمان بدهمثلابیا و بگوتا فلان روز ماندنى هستمتا فلان روز روى من حساب کنبى خبر تصمیم نگیرتمام آدمهایى که نزدیکترینشان را ناگهان از دست دادنددیگر هیچوقت زندگى نکردند  به هوا نیازمندم...

جای دوری نرو
حتی شده برای یک روز
نه نرو ...
چون ...
چون ....

نمی دانم چگونه بگویم اش؟!
چون روز بس طولانی ست
و من چگونه تاب آورم چشم به راهِ تو بودن را
با این همه ایستگاهِ خالی
با این همه قطارِ خفته؟

نه نرو
چون اگر بروی
من مست و منگ بر زمین گام می نهم ...
چون اگر بروی، مدام از خود می پرسم
یعنی می شود که برگردد؟
نکند تنهایم گذاشته تا بمیرم؟!

به هوا نیازمندم...

وقتی چمدانش را به قصد رفتن بست، نگفتم عزیزم این کار را نکن! نگفتم برگرد و یک بار دیگر به من فرصت بده!وقتی پرسید دوستش دارم یا نه؟ رویم را برگرداندم. حالا او رفته و من تمام چیزهایی را که نگفتم میشنوم..نگفتم عزیزم متأسفم؛ چون من هم مقصر بودم..نگفتم اختلافها را کنار بگذاریم؛ چون تمام آنچه میخواهیم عشق و وفاداری و مهلت است..گفتم اگر راهت را انتخاب کردهای، من آن را سد نخواهم کرد.حالا او رفته..حالا او رفته و من تمام چیزهایی را که نگفتم میشنوم!او را در آغوش نگرفتم و اشکهایش را پاک نکردم. نگفتم اگر تو نباشی زندگی ام بیمعنی خواهد بود..فکر میکردم از تمامی آن بازیها خلاص خواهم شد. اما حالا تنها کاری که میکنم گوش دادن به چیزهایی است که نگفتم!نگفتم بارانیات را درآر.. قهوه درست میکنم و با هم حرف میزنیم..نگفتم جاده بیرون خانه، طولانی و خلوت و بیانتهاست..گفتم موفق باشی، خدانگهدار.او رفت و مرا تنها گذاشت تا با تمام چیزهایی که نگفتم زندگی کنم به هوا نیازمندم...

از یک جایی به بعد آلیس میشوی در عجایب سرزمینی که جز خاطره پای هیچ عصایی به آنجا باز نمیشود.از یک جایی به بعد به خودت که میآیی پر شدی از رفت و آمد رویاهای پابرهنهای که اعتبارشان نسبت مستقیم دارد با آرزوهای خطور نکرده در سر واقعیت! از یک جایی به بعد خارج از فهم جوانی و پیری خاطره در تو دلقکی میشود که زورش دیگر به اتمام یک سیرک خندهدار نمیرسد..از یک جایی به بعد شهر در خاطرات ذهنیات به گل مینشیند تا دست از عصا درازتر برگردی.. برگردی به خواب، به رویا، به هر چیزی که دیدنش از زندگی عینی، لذتبخشتر است.از یک جایی به بعد فقط باید خوابید که تنها خواب تو را به تمامی آنچه که از دست رفته است و به رویاهای خوش بر باد رفته پیوند خواهد زد.. به هوا نیازمندم...

به هوا نیازمندم...

ممنونم از تمامی دوستانی که برای سلامتی این بنده حقیر دعا کردن ...خدایا من گنه کردم تو بخشیدی؛ سپاسمن ناسپاسی کردم و باز تو بخشیدی؛ سپاسارزانی ام کردم تو بیش از پیش نعمت ها؛ سپاسشرمنده ام کردی مرا با این همه لطف و صفا؛ سپاسمن خود ز خود غافل شدم دستم تو بگرفتی؛ سپاسدر ناامیدی ها دلم امید به رحمت می دهی؛ باز هم سپاساز آخرین الطاف تو الکن شوم من از سپاسبهر دگر الطاف تو از پیش می گویم سپاسسلامتشکر ویژه دارم از خدا جونم از خدای مهربانی که دست رد به سینه هیچ یک از بندگان مخلصش نزد و گوش فرا داد به دعای خیرتان ...بعد حدود یه هفته به لطف دعای تک تک شما دوستان عزیز برگشتم اومدم که از همدردی هاتون توی وقت هایی که حالم خوب نبود از همه تشکر کنم هیچ وقت فراموش نمی کنم تو اون لحظات چقدر بهم آرامش دادین ودلداری. نمی دونم چطوری جبران کنم .یه دوستی یه جمله ای گفت بهم اینکه : دوست همیشه اونی نیست که کنارته ، دوست اونه که توی وجود توئه و حسش می کنی . مثل تک تک شماها...شرمنده از مهربانی هایتان هستم و بسیار ممنونم بابت دعاهای خیرتون و دلگرمی هایی که بهم دادین....نمی دانم در برابر اظهار محبت و الطاف شما دوستان عزیزم چه بگویم. به داشتن دوستان بسیار خوبی چون شما افتخار می کنم و در برابر شما سر تعظیم فرود می آورم.از خداوند مهربان بهترین ها را برای همه شما آرزومندم.امیدوارم که همواره روح وجسم شما عزیران سالم به هوا نیازمندم...

من همان حوصله ی تنگ به سر امده ام
خسته از بازی تقدیر و از این شعبده ام

سوخت از آتش عشقی همه ی هستی من
شمع خاموش به جا مانده ی طوفان زده ام

جرعه جرعه می چشمان تو مستم می کرد
روز و شب هاست مقیم در این میکده ام

باورم شد که جهان جای غم و اندوه است
حسرتی مانده از این حاصل آفت زده ام

بگذارید که خاموش شود آتش عشق
هیزم هجر مریزید به آتشکده ام

فریبا_امجد

به هوا نیازمندم...

روزها رفت و گذشت و در اندیشه باز آمدنت،لحظه ها طی شد و مرد!

و نگاهم هر روز، باز هم با همه شوق، کوچه ها را پایید.

مثل آن روز که می آمدی از دور … دریغ!

دل من در غم هجران تو ای خوبترین، چه بگویم، چه کشید …

درنبودت یلدای ما نه بلند است، نه کوتاه

فقط رنگ غم دارد وبس

آه یک سال گذشت

به هوا نیازمندم...